Christelijke zionisten juichend over verplaatsing van Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem

'Archeologiepark' aan de voet van de Al-Aqsa moskee

Trump maakte woensdag bekend dat hij de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem wil verplaatsen. Zodoende erkent de VS nu dat Jeruzalem de hoofdstad is van Israël. De VS gaat hiermee in tegen de afspraken die in de VN Veiligheidsraad gemaakt zijn over de status van Jeruzalem en de bezetting van Jeruzalem door Israël. De VN riep en roept nadrukkelijk op de diplomatieke missies niet in Jeruzalem te vestigen.

“Therefore, I have determined that it is time to officially recognize Jerusalem as the capital of Israel.” (Trump speech)

Christelijke partijen en Jeruzalem

Fundamentalistische christelijke partijen in Nederland, zoals de Christenunie en de SGP, onthaalden Trumps negeren van VN-resoluties met gejuich. Kees van der Staaij en Joël Voordewind reageerden prompt op Twitter met blije tweets. Zij vonden beide dat Nederland dit voorbeeld zou moeten volgen.

De liefde voor Israël is groter dan de liefde voor het internationaal recht

Van der Staaij en Voordewind voelden zich kennelijk niet geremd door de stellingname van de Algemene Vergadering van de VN op 30 december, voorafgaand aan de afkondiging van Trump op 6 december. Daarin werd met 151 tegen 6 aangenomen dat ‘handelingen van Israël, de bezettingsmacht, om hun wetgeving en regering op te leggen aan de heilige stad Jeruzalem illegaal zijn en daarom geen enkele rechtmatigheid hebben.’

De SGP wil trouwens dat we ons wel aan VN-verdragen houden als het past in hun partijprogramma.

CU en SGP hebben geen boodschap aan geloofsgenoten in Palestina

De SGP suggereert dat hun steun aan Israël bevorderlijk is voor christenen. Dankzij Israël zouden er meer kerken in de regio zijn. Christelijke organisaties in het Midden-Oosten zijn echter tegen het besluit van Trump om Jeruzalem als hoofdstad van Israël te erkennen. Alle Palestijnse christelijke organisaties zijn tegen dit besluit. Het is onduidelijk welke christenen er precies door de zionistische zienswijze van de Christenunie en de SGP gesteund worden. Het lijkt er eerder op dat zionistische christenen hier hun broeders en zusters in Palestina een dolk in de rug steken.

Alle Palestijnen, ook de christenen, zijn slachtoffer van de Israëlische Apartheidspolitiek en joods-extremistische haat en geweld.

(Meer over de afbeeldingen hier.)

Regeringsstandpunt

Het standpunt van Joël Voordewind, als tweede man van de Christenunie in de Tweede Kamer, is opmerkelijk: zijn partij regeert mee in Rutte III.

De Nederlandse regering bij monde van Halbe Zijlstra hekelde het Amerikaanse besluit om Jeruzalem als hoofdstad van Israël te erkennen:

“”Wij zijn altijd heel helder geweest: een eindoplossing is een tweestatenoplossing. En daarbij hoort dat Jeruzalem een gedeelde hoofdstad wordt voor de Palestijnen en Israël” (Halbe Zijlstra)

VN Veiligheidsraad resolutie 476

De statements van de VN Veiligheidsraad omtrent Jeruzalem komen overeen met het Nederlandse regeringsstandpunt. Diverse VN-resoluties veroordeelden door de jaren heen Israël’s politiek van bezetting en inname van gebied.

Politiek van apartheid, bezetting en landinname

Israëls politiek van illegale nederzettingen en Apartheid is erop gemaakt om heel Jeruzalem in te nemen. Het oostelijke deel valt officieel onder de Palestijnse autoriteit. Israël doet er alles aan om dit te ondermijnen. Letterlijk zelfs, door afgravingen te doen onder de Al-Aqsa moskee. Zelfs de eeuwenoude begraafplaats grenzend aan de oostelijke muur van al-Haram al-Sharif wordt regelmatig geschonden door soldaten en ‘bouwplannen’. Israël heeft tegen de zuidelijke muur van het terrein een ‘archeologische tentoonstelling’ gebouwd. De Buraq muur aan de westzijde is niet meer toegankelijk voor Palestijnen. Daar heeft Israël checkpoints om ‘hun’ klaagmuur heen gebouwd.

Om Oost-Jeruzalem heen aan de Palestijnse kant op de Westelijke Jordaanoever heeft Israël een web van (voor Palestijnen) vrijheidsbeperkende maatregelen getroffen, zoals een metershoge en kilometerslange scheidingsmuur met checkpoints en een snelweg die alleen toegankelijk is voor Israëlische voertuigen. Daarnaast worden illegale nederzettingen, die om Oost-Jeruzalem op de Westoever opgericht worden door gewapende joodse extremisten, door de Israëlische overheid gesteund en gelegitimeerd.

Kaart van Jeruzalem (2014)

Zionisten zaaien onrust over conferentie voor de Palestijnse Nelson Mandela in Rijswijk

Het Qalandia-checkpoint in Ramallah met afbeeldingen van Yasser Arafat en Marwan Barghouti

De European Alliance in Defence of Palestinian Detainees organiseert van acht tot tien december een conferentie in Rijswijk. De eigenaar van Event Plaza in Rijswijk wil zich echter niet meer aan de afspraak houden. Hij is bang dat er overlast voor de andere gasten zal ontstaan, omdat er een demonstratie door tegenstanders van de conferentie is aangekondigd. De organisatie van de Palestijnse conferentie onderzoekt of er stappen genomen kunnen worden om de eigenaar te overreden zich aan de afspraak te houden. Volgens de organisatie in Nederland gaat het congres door.

6198 Palestijnse politieke gevangenen in Israëlische detentie

Cijfers Palestijnse politieke gevangenen in oktober 2017.
Cijfers Palestijnse politieke gevangenen in oktober 2017.

In oktober waren er 6198 Palestijnse gedetineerden in Israëlische gevangenissen. Onder hen 280 kinderen. De Israëlische overheid weigert Palestijnen als politieke gevangenen te erkennen. Ze worden als criminelen beschouwd. 463 Mensen zitten in ‘administratieve detentie’. Dit betekent dat het Israëlische leger hen voor onbeperkte tijd kan vasthouden op basis van geheime informatie, zonder dat zij aangeklaagd worden of een rechtszaak krijgen.

Het doel van de conferentie in Rijswijk is om een advocatengroep op te richten voor de verdediging van Palestijnse gevangenen. Ook wil men aandacht vragen voor het lijden van de gevangenen.

Conferentie ‘afgezegd’

De afgelopen dagen ontstond er ophef over het afgelasten van de conferentie voor Palestijnse gevangenen. De eigenaar zei dat hij onder druk van de gemeente en politie het evenement afgezegd had. Maar de politie en gemeente ontkenden dat zij druk hadden uitgeoefend. Volgens de gemeente is er geen reden om de conferentie te verbieden. De eigenaar van Event Plaza had wel verzuimd aan te geven wat voor evenement er zou komen. Toen een tegenstander een opruiende stukje schreef en een populistische lokale partij opriep om de conferentie te verbieden werd de wijkagent gestuurd om informatie te verzamelen.

Onruststokers en fake-news

De conferentie werd door tegenstanders in blogposts en social-media neergezet als een bijeenkomst voor en door ‘terroristen’. In overeenstemming met de fake-news trend werd elk stukje informatie, waar een tegenstander het niet mee eens was, verdraaid en overdreven. Dat frame werd overgenomen door mainstream media. Populistische partijen pakten het daarna op ‘uit het nieuws’ en zo werd een blogje van een onruststoker politiek.

Ed Braam van de lokale Rijswijkse partij Beter voor Rijswijk, die het een ‘anti-joden bijeenkomst’ noemt, stelde raadsvragen.

Terroristen

Op welke informatie Braam zijn vragen baseerde is niet bekend, maar vergelijkbare extremistische sentimenten zijn te vinden in stukjes op zionistische websites. In het artikel van Kees Broer op Opinez bijvoorbeeld werd ook uitgehaald naar Marwan Barghouti, die een van de gevangenen is waar de organisatie van de Palestijnse conferentie zich zorgen over maakt. Broer schrijft in zijn artikel vanuit een zionistisch standpunt over Palestijnse gevangenen. Het komt er grofweg op neer dat Palestijnen die zich niet neerleggen bij de bezetting en onderdrukking van Israël terroristen zijn. Zodoende zijn alle politieke gevangenen in Israël dus ‘terroristen’. In werkelijkheid is het andersom: de oprichting van de staat Israël en de stelselmatige onderdrukking van Palestijnen door het Israëlische regime dat daarop volgde en voortduurt tot heden is een schoolvoorbeeld van terrorisme.

Marwan Barghouti, de Palestijnse Nelson Mandela

Marwan Barghouti is een Palestijnse politicus die het grootste deel van zijn leven in Israëlische gevangenissen doorgebracht heeft. In 2016 werd hij genomineerd voor de Nobelprijs van de Vrede. Uit een enquête in 2012 bleek dat 60% van de Palestijnse bevolking op Marwan Barghouti als president zou stemmen. Hij zou met dat resultaat zowel de zittende president Abbas als Hamas-leider Ismail Haniyeh verslaan.

Beter voor Rijswijk:

“De conferentie draait mede om Marwan Barghouti die is veroordeeld wegens een schietpartij en bomaanslag tegen Israëlische doelen. Daarbij werden vijf Israëli’s gedood.” (Beter voor Rijswijk)

In 2000 brak de Tweede Intifada uit in Palestina. Nadat Israëls poging tot moord op Barghouti in 2001 mislukte (zijn bodyguard kwam wel daarbij om) werd hij gearresteerd in 2002. Israël beschuldigde Barghouti de oprichter van de Al-Aqsa Martelaren Brigade te zijn. Barghouti ontkende. De groep had zelf in 2002 afgekondigd dat zij Barghouti als hun leider zagen. Barghouti werd in april 2002 in Ramallah door Israëlische troepen gekidnapt en verscheen in augustus in een Israëlische rechtszaak waar hij beschuldigd werd van het doden van 26 mensen. Ook werd hem lidmaatschap van een terroristische organisatie ten laste gelegd. Barghouti erkende de legitimiteit van de rechtbank niet. In 2004 kreeg hij vijf keer levenslang plus veertig jaar extra als straf voor aanklachten die niet bewezen konden worden.

“While I, and the Fatah movement to which I belong, strongly oppose attacks and the targeting of civilians inside Israel, our future neighbour, I reserve the right to protect myself, to resist the Israeli occupation of my country and to fight for my freedom.” (Barghouti in de Washington Post in 2002)

Uitnodiging Conferentie voor Palestijnse gevangenen
Uitnodiging Conferentie voor Palestijnse gevangenen

 

 

Foto: Wikimedia/Anna

Abderrahman de Jong: ‘De terrorismeafdeling is een mentale marteling’

Google Maps screenshot van de gevangenis in Vught waar een van de twee Nederlandse gevangenissen met een terrorismeafdeling is.

Sinds de oprichting van de eerste terrorismeafdeling (TA) in Vught zijn er kleine verbeteringen ingevoerd. Volgens Amnesty en het Open Society Justice Initiative (OSJI) zijn die veranderingen echter niet voldoende. Volgens hen is het regime op de TA’s onmenselijk en in strijd met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Abderrahman de Jong, die in beide TA’s gezeten heeft, vertelt hierover in een interview.

Rapport

Dit staat in een rapport (pdf) dat in oktober door Amnesty en het OSJI is uitgebracht. Ze formuleerden zeven probleempunten en een lijst van aanbevelingen voor het Ministerie van Veiligheid en Justitie. Want het is de politiek die bepaalt dat terrorismeverdachten en -veroordeelden onder dit regime gehouden moeten worden.

Abderrahman de Jong zat in 2015 een maand op de TA in Vught en daarna zeven maanden op de terrorismeafdeling van De Schie in Rotterdam. Hij was in 2013 korte tijd in Syrië geweest en weer teruggekeerd.

H: Hoe ervoer je die straf?
AdJ: “Het was vooral mentaal soms zwaar, je wordt in alles beperkt en het gevoel dat je onrecht wordt aan gedaan is groot. Als je bijvoorbeeld naar beneden kijkt vanuit je celraam op TA de Schie dan zie je de luchtplaats van de reguliere afdelingen. Zij luchten soms 3x per dag, en dan te bedenken dat er onder hen pedofielen en echte moordenaars zitten. Als je dan terugdenkt aan hoe je zelf behandeld wordt, als verdachte zijnde, zonder enig bindend bewijs, dan kan dat erg confronterend zijn.

H: Welke impact had het op je familie?
AdJ: “Voor mijn familie was het verschrikkelijk om mij zo te zien. Ook ik beperkte het fysieke contact met hen vanwege de visitaties die daarbij zouden komen kijken voor mij. Voor een moeder die graag haar zoon wil vasthouden is dat hartverscheurend. Mijn zoon was destijds 2 jaar en mijn dochter een halfjaar. Zij heeft er niks van mee gekregen maar mijn zoontje heeft er verlatingsangst door ontwikkeld. Hij kan zich gek genoeg nog steeds veel van die periode herinneren. Ook voor mijn vrouw was het uiteraard erg moeilijk: zij stond overal alleen voor.”

Beleid moet veranderen

In januari van dit jaar werd de Jong benaderd met de vraag of hij mee wilde werken aan het onderzoek van Amnesty en het OSJI naar het beleid op de terrorismeafdelingen. Hij stemde in met de hoop dat de uitkomst positief zou zijn. De Jong vindt het regime op de terrorismeafdeling contraproductief. Omdat Amnesty zowel deskundigen op het gebied van mensenrechten en strafrecht als ervaringsdeskundigen heeft gesproken meent hij dat beleidsmakers dit rapport serieus moeten nemen.

Abderrahman de Jong: “Ook vooral nu de discussie heel erg speelt over hoe om te gaan met radicalisering en extremisme en het feit dat er volgens sommige een nieuwe stroom ‘Syriëgangers’ terug gaat komen, is het belangrijk om het beleid van de TA met spoed te veranderen. Vele deskundigen roepen al jaren dat het plaatsen van verdachten met een terroristisch oogmerk onder deze omstandigheden juist averechts werkt. Dit is ook wat veel (ex)TA-gedetineerden zelf zeggen. Op deze manier creëren zij juist meer haat jegens de maatschappij en overheid. Daarnaast is het ook gewoon erg vreemd dat je als verdachte of zelfs als (onherroepelijk) veroordeelde moeten leven onder zulke omstandigheden. En dan te bedenken dat je vandaag daar bent, maar morgen opeens weer buiten staat en werk moet gaan zoeken, zonder enig traject richting integratie of wat dan ook te hebben gehad.”

Eenzame opsluiting

Als een gedetineerde 22 uur of langer in de cel moet blijven heet het eenzame opsluiting. Dit mag niet langer dan vijftien dagen achtereen. In de terrorismeafdelingen worden gedetineerden echter maandenlang gemiddeld 19 – 21,5 uur per dag alleen in de cel opgesloten. Officieel wordt de norm net niet overschreden, maar het effect is niet minder verwoestend en gevangenen geven aan erg te lijden te hebben onder dit regime. Extreem lange isolatie wordt beschouwd als een vorm van martelen.

In twee gevallen zaten gedetineerden zes maanden alleen op de TA: een in Rotterdam en de ander in Vught. Ze werden niet bij elkaar op de afdeling geplaatst. Na zes maanden werd erkend dat dit niet in samenspraak was met de Europese Rechten van de Mens. De gevangene op TA in De Schie mocht daarop eens per dag luchten met gevangenen van een andere afdeling. Voor de gevangene in Vught werd niets geregeld.

Seksuele intimidatie

Gevangenen worden intimiderend behandeld als ze bezoek krijgen. Dan moeten ze, zowel heen als terug, zich volledig uitkleden om overal betast te worden bij wijze van controle. Soms zijn er bewaarders van het andere geslacht bij aanwezig. De controles zijn nutteloos, omdat gevangenen en hun bezoek elkaar niet mogen aanraken op het schudden van handen na, afgeluisterd en geobserveerd worden. Deze handelingen worden eufemistisch ‘visitatie’ genoemd. Visitaties zouden alleen plaats mogen vinden als er een sterk vermoeden is van smokkelen, of wanneer er sprake is van een concrete bedreiging.

Verdachten moeten ook naar de terrorismeafdeling

Wie opgepakt wordt voor aan terrorisme gerelateerde zaken gaat naar de terrorismeafdeling. Ook verdachten, mensen die dus nog niet door een rechter veroordeeld zijn, moeten naar de TA. Zij kunnen dit besluit niet of nauwelijks aanvechten. Wanneer ze bij nader inzien onschuldig blijken te zijn, is de ervaring niet meer uit te wissen. In een onderzoek uit 2011 stelt Tinka Veldhuis dat gedetineerden op de TA juist (verder) kunnen radicaliseren. Ook de Jong zegt dat: “Als zo een persoon na een jaar of langer in zulke omstandigheden [op de TA] te hebben geleefd wordt vrijgelaten, is het niet bijzonder als hij meer afkeer heeft gekregen jegens deze overheid en samenleving.”

“Als je op sociale media ziet hoe er over hen gesproken wordt‚ dan word je daar niet blij van”

Yola Wanders geeft leiding aan de terroristenafdeling in Vught. Dat terrorismeverdachten onder een onmenselijk regime vastgehouden worden is een besluit van de politiek. Hirsch Ballin (CDA) tekende er als eerste voor. Over wat er met gedetineerden na hun straf zou moeten gebeuren werd niet echt nagedacht, volgens Wanders.  “We moesten zorgen dat gevangenen veilig binnen bleven. Ze werden apart gezet zodat ze geen andere gedetineerden konden rekruteren.” Wanders zou het beleid wel willen aanpassen, maar de politiek beslist en heeft kennelijk geen haast. Verbeteringen als bodyscanners in plaats van ‘visitaties’ zijn al sinds 2013 mogelijk, maar nog steeds niet ingevoerd.

H: Terugkeren in de maatschappij, hoe doe je dat?
AdJ: “Terugkeren in de maatschappij doet iedereen op een andere manier, ik was bijvoorbeeld erg gemotiveerd om mijn gezin weer te kunnen onderhouden en hun uit hun emotionele periode te kunnen helpen. Wel wordt het voor een terrorismeverdachte erg moeilijk gemaakt. Vaak is er media aandacht op je gevestigd en je komt niet meer in aanmerking voor een VOG. Ook is het niet een normale doelgroep die de gemeente op een professionele manier kan bijstaan in een traject naar school en werk, wat ze bijvoorbeeld wel doen bij ‘normale’ ex-gedetineerden. Ik stond er dus behoorlijk alleen voor en heb mijn weg moeten vinden. Tot de dag van vandaag heb ik nog steeds last van het feit dat ik mij niet kan aanmelden voor bepaalde opleidingen omdat ze een VOG vragen.”

Onze terugkerende Syriëgangers en de nationale volkswoede

Ze moeten ze ophangen … laat ze wegrotten in een Syrische gevangenis … ze verdienen de doodstraf … knal ze bij de grens af …

Terugkerende Syriëgangers lijken niet op veel genade te kunnen rekenen bij de mensen die op de Facebook van de Nieuwe Maan reageerden onder een aankondiging van een item over terugkeerders. Erg fijnzinnig gaat het er daarbij niet aan toe, met doodsverwensingen en andere middeleeuws aandoende suggesties. Continue reading “Onze terugkerende Syriëgangers en de nationale volkswoede”